Bu aralar çok sık duyduğum bir cümle var.

-Sen dikiş mi dikiyorsun?
-Evet ne olmuş?
-Yok bir şey de,hiç göstermiyorsun….
Anlamadığım,yaşımdan bahsediyormuşuz gibi cümlenin,”Hiç göstermiyorsun.” ile bitmesi….
Büyük oğlum ilkokula giderken de bir veli toplantısında mantı yapmaktan bahsedilince ben yapıyorum demiştim.
Yine aynı cümle: 
-Sen hamur mu açıyorsun?Hiç göstermiyorsun.
Tabii ki açıyorum.Ben Kayseriliyim.
O zaman daha genç olduğum için yada biri bebek,iki çocukla yapamayacağımı düşündükleri içindir diye üzerinde hiç durmamıştım.
Bu sefer küçümseyici bir ifade sezdiğim için,üzerine basa basa üzerinde durmak istiyorum.
Resim yap,müzikle uğraş,spor yap,kursa git,fotoğraf çek….bunları gösterirsin….
Dikiş dikmek ,yemek yapmak,örgü örmek,bir şeyleri tamir edebiliyor olmak,temizliğini kendin yapmak,yada ne bileyim arabanı kendin yıkamak…..daha başka bir çok şey(şu an aklıma bu kadarı geliyor.)
Neden insanlar bunları yapmamam gerektiğini düşünüyorlar.
Ya da yapmamayı,yapamamayı,marifet sayıyorlar….

Ben inanıyorum ki herkes her şeyi yapabilir.
Yeter ki istesin.

Bir arkadaşımın kayınvalidesi çok güzel dikiş dikerdi.
Öyle ki arkadaşımın gelinliğini bile dikmişti.Allah rahmet eylesin.
Kendi kızı öğrenmemiş olduğu için dışarıdan eleştiri alıyormuş.
Bir gün eleştiren komşuları gelip bende öğrenmek istiyorum demiş…
Demiş ama…bir gün gelmiş oturmuş,iki gün gelmiş oturmuş….gel zaman git zaman sormuşlar,öğrenmek istiyordun,hadi başla…-Başladım ya zaten demiş. 
Gelip bakıyorum nasıl diktiğine…..
(Nasıl yani)….
Bakarak öğrenecekmiş….Eline iğne-iplik almadan….
Daha iğneye iplik geçirmeyi bilmiyor…
 Arkadaşım gülmüş…
-Bakarak öğrenilseydi.Kızı ”Yıldırım Mayruk” olmuştu şimdi…
Diyeceğim emek olmadan yemek olmuyor.
Ayrıca sadece istemek ile de olmuyor.
Öğrenmek için çabalamak,yanlışta olsa yapmak için uğraşmak lazım.
İnsan hatalarından ve yanlışlarından da çok şey öğreniyor…
Ayrıca yapılan yada uğraşılan hiç bir şey göstermeyecek kadar değersiz değil.
Değersiz olan yapılanı küçümsemek…
Neyse çok uzattım.İşte öyle bir iç dökme benimkisi…
Öyle kimsenin ne dediğine papuç bırakmam…Ben mutluyum.
Dikişte dikerim,yemekte yaparım….
Konuşmak kolay gel senin de marifetlerini görelim….
Bunlar da kapak olsun!!!
Son aldığım kumaşlardan diktiklerim…

Zeynebimin elbisesi için Burda pratik dikiş sayısındaki elbise kalıbını parçasız olarak kullandım.

Ev elbisesi için pratik kesim yaptım.
Yıdız aplikelerini yapmak için kumaşa tela ütüledim.
Bu jarse buluzu dikerken de bir tişörtümün üzerinden kestim.

Pijama kesimini ve dikimini daha önce burada anlatmıştım.

Bunlar da kız kardeşimin benden sonraki kumaşçı ganimetleri…

Gönder gelsin…ben hiç göstermeden dikerim….


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Related Posts

Hobby

Pazenlere fısıldayan Kadınlar Bölüm-2

Ornitorenk handmade blog sahibesinin başlattığı etkinliğin sonuna gelmiş bulunuyoruz. Benim elbiseler çoktan bitti. Ama havanın açmasını bekledim. Şöyle güzel görseller kullanmak için. Elbiselerden biri kalın penye,biri de Çelik örme ince bir kumaş Açıkçası hazır alınıp elime Read more…

Hobby

Pazenlere Fısıldayan Kadınlar

Tamamen tevafuk….bir arkadaşım ben elbise istiyorum. Ama kumaşı ve modeli getirsem bana diker misin? dediği zaman olur tabi dedim. Karşılaştığımız zaman alelacele ay kumaş arabanın bagajında sana vereyim telefonda konuşuruz deyip poşeti elime tutuşturdu.Bende attım Read more…

Hobby

Bu renk giyermisiniz?

Dikiş Aşkı diye bir şey var…. Buna canı gönülden inanıyorum… Bana katılmayan var mı? Kumaşı alırken beni kendine çeken bir etkisi olur. Aklımda bir model yada fikir yokken…. kumaşı gördüğüm anda işte o anda hoooop Read more…